Steeds als ik niet denk aan dichten

Ons ledental loopt langzaam achteruit
Zo'n zestien mannen nog die komen zingen
Te weinig attractief voor nieuwelingen
En repertoire dat op problemen stuit

Vierstemmig, a capella, Barbershop
Een hele avond staande repeteren
En veertig nummers uit je kop gaan leren
Daar zien veel kandidaten tegenop

Wat restte was dus stoppen of fuseren
We liepen tegen een projectkoor aan
Veel vrouwen, en die willen er voor gaan
Kortom een leuk traject om te proberen

Dat biedt een kans op continuïteit
Zij kunnen ons een nieuwe toekomst schenken
Maar eerlijkheid gebiedt om te bedenken
We raken ook verworvenheden kwijt

Zoals het genre en de pitch pipe-sfeer
De teamgeest en de mannenkijk op dingen
Na afloop met een glas nog even zingen
En notie van de glorie van weleer

Maar beter nu een ander spoor inslaan
Dan kwijnend af te sluiten met een traan

Het Marktplein was te weinig place-to-be
Idee: geen taai traject met veel adviezen
Nee, vier ontwerpen en de stad mag kiezen
Een harde les in volksdemocratie

Geen enkel plan kreeg ruime meerderheid
Met nipt verschil werd voor ‘de hal’ gekozen
De uitwerking ging ook niet over rozen
Nu staat hij er. Veel hout en ook veel spijt

Een kap was zeker iets om na te streven
Maar dan veel ranker, van metaal en glas
Een optie die niet aan de orde was
We moeten er dus maar mee leren leven

Voor wie hem ziet als een misplaatst geval:
Het is en blijft ons aller monsterhal